Myśli na każdy dzień - grudzień

1. Trzeba kochać sprawiedliwość i dla niej pracować, choćby narażając się na cierpienie (MA, 73).

2. Nienawidzi się grzechu, tylko o ile się kocha sprawiedliwość (MA, 74).

3. Niechaj nieprawość będzie wam wstrętna w głębi najtajniejszej waszego serca, tam gdzie sami stoicie wobec Tego, który widzi najbardziej ukryte rzeczy, a przez to będziecie się podobali Bogu (MA, 75).

4. Jakże jest niesprawiedliwe wymagać od naszych poddanych posłuszeństwa, którego sami odmawiamy naszym przełożonym (MA, 76).

5. Inaczej ma się z miłosierdziem niż z pieniędzmi. W miarę wydawania pieniądze maleją, miłosierdzie przeciwnie wzrasta (MA, 78).

6. Miłosierdzie jest podobne do matki, która kocha dzieci, nie wyróżniając jednego nad drugie, ale każde w miarę jego potrzeb (MA, 78).

7. Miłosierdzie jest jakby korzeniem wszelkiego dobra (MA, 78).

8. Umiłowane święto Niepokalanego Poczęcia przypada w tym roku na czas mojego uwięzienia i stanowi dla mnie pociechę w tej sytuacji. A jednak niewiele razy udało mi się przeżywać to święto z taką wewnętrzną radością i duchową przyjemnością, jak obecnie, prawdopodobnie dlatego, że nigdy dotychczas nie miałem do dyspozycji tyle czasu na skupienie (I, 33).

9. Miłosierdzie nie zawsze polega na dawaniu tego, o co nas proszą, ale na robieniu tego, co mogłoby być pożyteczne dla tych, którzy nas proszą (MA, 79).

10. Największą ze wszystkich jałmużn jest ta, która każe nam darować z głębi serca winy ludziom, którzy nas obrazili (MA, 80).

11. Niechaj nikt nie pyszni się z tego, że wspomaga biednych: Jezus Chrystus sam chciał być biednym. Niech nikt nie będzie dumny z gościnności, której udziela: Jezus Chrystus raczył ją przyjąć (MA, 80).

12. Bóg, który sam nie ma żadnych potrzeb, chce, byśmy Go zaspokajali w osobach biednych (MA, 80).

13. Każdy z was spodziewa się ujrzeć Chrystusa, siedzącego w niebiosach. Ale spójrzcie, On stoi tu u drzwi waszych, jest głodny, biedny, jest Mu zimno, czuje się jak wśród obcych (MA, 81).

14. Ten, co ma miłosierdzie w swym sercu, zawsze ma coś do dania (MA, 83).

15. Nie dajcie się ani wzbijać w pychę przez pomyślność, ani przez nieszczęścia. Bóg nam daje powodzenie, by nam dopomóc, a nie by nas zepsuć, a gdy nas karze, to nie na to, by nas zgubić, lecz dla naszej poprawy (MA, 87).

16. Każdy musi szukać miary swej pokory wedle wielkości swego stanowiska, które im jest wyższe i wspanialsze, tym bardziej jest wystawione na niebezpieczeństwa pychy i jej skutki (MA, 89).

17.Opanowanie namiętności jest trudniejsze niż panowanie nad ludźmi (MA, 91).

18. Łudzi się, kto mniema, że zwyciężył grzech, jeżeli unika go tylko z obawy przed karą (MA, 92).

19. Nienawiść łatwy ma do nas dostęp, gdyż każdy uważa swój gniew za słuszny, a gdy gniew w nas się obudzi, to łatwo zamienia się w nienawiść (MA, 94).

20. Życie miękkie i zmysłowe nigdy nie może być czyste (MA, 94).

21. Grzech nie może pozostać nie ukarany, byłoby to niesprawiedliwe, gdyby nie podlegał żadnej karze. Grzeszniku, oto co Bóg do ciebie mówi: Grzech twój musi być ukarany albo przez ciebie samego, albo przeze mnie. Czyń więc sam pokutę, bo inaczej zostaniesz postawiony przed sprawiedliwością Boża (MA, 96)

22.Jesteśmy równie ułomni, jak gdybyśmy byli zbudowani ze szkła (MA, 98)

23.Choćbyście nie wiem jakim szczęściem byli otoczeni na ziemi, nie możecie spędzić jednego dnia bez stoczenia walki ze sobą samym (MA, 99).

24. Narodziny Jezusa Chrystusa, naszego Króla, rozpoczęły w dziejach erę łaski. Klęcząc przed kołyską, w której Bóg – Człowiek przynosi nam swój Boski dar, jako przedsmak swej nauki. Z uśmiechem dziecka zachęca nas do pójścia za Nim, a my ofiarujemy Mu naszą konsekrację, jako świadectwo wiary, wdzięczności, miłości (I, 157).

25. Od kołyski Jezusa, skąd przychodzi nasze odkupienie i uświęcenie, rozpoczyna się czas szczególnego wezwania do wysiłku prowadzącego do naszego uświęcenia. Chciałbym, abyśmy w tym roku, w rytmie wyznaczonym przez Kościół, naśladowali Chrystusa w Jego dorastaniu do całkowitej ofiary z siebie (I, 157).

26. Istotą przesłania ewangelicznego jest sama postać Jezusa Zbawiciela, czyli niemożność zbawienia poza Jezusem Chrystusem. Piotr od początku swej działalności apostolskiej z niezachwianą pewnością głosił tę prawdę: “I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni” (Dz 4, 12) [I, 161].

27. Żyjcie na świecie, ale nie bądźcie niewolnikami świata (MA, 104).

28. Nie kochać, ale znosić musimy to życie (MA, 105).

29. Przyjaźń, mająca dla nas najwięcej uroku, jest ta, co odwzajemnia się nam uczuciem świętym i czystym (MA, 109).

30. Nieszczerość jest wrogiem wszelkiej przyjaźni (MA, 109).

31. Śmierć jest zadośćuczynieniem za grzech i doskonałym wypełnieniem sprawiedliwości (MA, 110).