1. Znacząca jest opatrznościowa bliskość uroczystości Wszystkich Świętych i święta Chrystusa Króla. Wokół tronu Króla zgromadzili się czciciele krzyża tak liczni, że nikt ich nie może zliczyć, z każdego narodu, ludu, plemienia, różnych stanów, którzy zasłużyli sobie na taki sztandar; opasani białą szarfą, palmy w ich dłoniach wychwalają Baranka zasiadającego na tronie (I, 25).
2. Wiara jest źródłem modlitwy. Jeżeli źródło wiary wyschnie, nie może płynąć potok modlitwy (MA, 58).
3. Modlitwa twoja – to rozmowa z Bogiem. Jeżeli czytasz w Piśmie Świętym, to Bóg mówi do ciebie: jeżeli ty się modlisz, to ty mówisz z Bogiem.
4. Jeżeli modlitwa stała jest waszym głównym zajęciem i w zupełności zawładnęła waszym sercem, to znak, że zrozumieliście, iż w tym życiu i na tym świecie żadna dusza nie jest bezpieczna (MA, 60).
5. Bóg więcej patrzy na wasze życie, niż na wasze słowa (MA, 60).
6. Sercem się prosi, sercem się szuka, sercem się kołacze i sercu drzwi będą otworzone (MA, 61).
7. Mój Boże, ludzie wciąż Cię proszą, o co im się podoba; ale nie zawsze otrzymują od Ciebie tę odpowiedź, której pragną. Najlepszym sługą Twoim jest ten, kto pragnie nie tyle otrzymać od Ciebie to, czego sam chce, lecz raczej pragnie chcieć tego, co Ty mu dasz (MA, 61).
8. Bóg gotów jest wysłuchać każdego, który bez pychy ku Niemu wznosi głowę. Przybliża się On do tego, który się upokarza, a oddala się od tego, który bez pomocy Jego łaski chce wznieść się w górę (MA, 61).
9. Gdy modlimy się, jesteśmy wszyscy żebrakami Bożymi (MA, 62).
10. Dusze mogą się oczyścić tylko w gorejącym płomieniu miłości, a nie w błędnym świetle ludzkich rozumowań (MA, 63).
11. Jedynie miłość trwa wiecznie (MA, 63).
12. Gdzie miłość, tam pokój; gdzie pokora, tam miłość (MA, 63).
13. Pycha zagasza miłość, pokora znów ją zapala (MA, 64).
14. Nikt nie może istnieć bez miłości, lecz wszystko zależy od tego, co kochamy. Nikt nam nie radzi, byśmy nic nie kochali, ale byśmy dobrze wybrali cel naszego przywiązania (MA, 64).
15. Miłość – to moc: kto prawdziwie miłuje, znosić może wszystko dla tego, co miłuje (MA, 64).
16. Każda miłość podnosi lub poniża. Dobre pragnienia wznoszą nas ku Bogu, złe zaś odrzucają nas w przepaść (MA, 65).
17. Gdzie nie ma miłości Bożej, tam panuje namiętność (MA, 65).
18. Są dwa przykazania miłości: miłość Boga i miłość bliźniego. Są dwie drogi, których używać winniśmy, by dojść do Boga. Używajmy ich, a dojdziemy do celu (MA, 66).
19. Ten, co nas oszczędza, nie zawsze jest naszym przyjacielem, tak jak ten, co nas karci, nie dlatego jest naszym wrogiem. Rany, zadane przez przyjaciela, lepsze są niż pocałunki wroga. A więcej jest warta surowa miłość od oszukańczej wyrozumiałości (MA, 66).
20. Jeśli niewidzenie Boga jest dla ciebie największą karą, to twoja miłość jest czysta i bezinteresowna (MA, 67).
21. Człowieka ocenić nie można według tego, co on wie, lecz według tego, co kocha. Tylko miłość go przemienia w to, czym on jest; dobra czyni go dobrym, a zła złym (MA, 67).
22. Czymże jest zemsta, jak nie napawaniem się cudzym nieszczęściem… Nienawidząc bliźniego, człowiek szkodzi przede wszystkim samemu sobie (MA, 68).
23. Kochając nieprzyjaciół, kochacie własnych braci (MA, 69).
24. Jeśli ludzie są źli, to trzeba ich znosić w nadziei, że się poprawią; a jeśli są dobrzy, to trzeba ich kochać z obawą, że staną się złymi (MA, 69).
25. Kochajmy człowieka, a nienawidźmy grzechu, wystrzegajmy się, by przez człowieka nie pokochać grzechu. A niech grzech nie budzi w nas nienawiści do człowieka. Człowiek jest naszym bliźnim, a grzech jest jego nieprzyjacielem (MA, 70).
26. Kochajcie ludzi, a walczcie z błędem. Staczajcie walki dla prawdy bez pychy i gwałtowności. Módlcie się za tych, których chcecie zdobyć i przekonać (MA, 70).
27. Naśladujcie dobrych, znoście złych, kochajcie wszystkich, ponieważ nie możecie wiedzieć, jakim jutro będzie ten, kto dziś jest złym. Nie trzeba kochać w ludziach przewrotnych ich nieprawości, ale trzeba kochać ich samych, by sprowadzić ich na drogę sprawiedliwości (MA, 70).
28. Jeśli milczycie, to czyńcie to przez miłość; jeśli zabieracie głos, to i to czyńcie z miłością. Niech miłość kieruje waszą surowością, jak i wyrozumiałością. Niech na dnie waszego serca panuje miłość, a wtedy nic innego jak tylko dobro z niego wyjść będzie mogło (MA, 71).
29. Nikt nie może kochać Ojca, jeśli nie kocha Syna, a kto kocha Syna, kocha też wszystkie dzieci Boże, które są członkami tego Syna (MA, 72).
30. Nikt nie kocha bliźniego, nie kochając Boga. A jeśli kto nie kocha Boga, to nie kocha ani Boga ani bliźniego (MA, 72).
0 komentarze:
Prześlij komentarz